Furkan: student specialist mode op maat
“Op de opleiding kan ik helemaal mijzelf zijn!”
Furkan met zijn eigen ontworpen lerenjasje als eindproduct.Furkan is student aan de opleiding: Specialist mode op maat en gaat volgend jaar aan zijn laatste jaar beginnen.
“Op de opleiding kan ik helemaal mijzelf zijn!” verteld Furkan met een grote lach op zijn gezicht, terwijl hij bezig is met zijn laatste opdracht van het jaar. “Je mag hier alles maken zolang je je plan goed kan uitleggen.” Zo stond er op de mannequin naast Furkan een lerenjasje waar hij mee bezig was. Voor zijn laatste opdracht heeft Furkan ervoor gekozen om een lerenjasje te ontwerpen. Hij vertelt dat dit de leukste, maar ook de lastigste opdracht is van het jaar. “De patronen maakte deze opdracht lastig, ik had heel veel patroon fouten, maar gelukkig werd ik hierbij geholpen door mijn docenten en klasgenoten.” Zo verteld Furkan dat het lerenjasje dan wel de leukste opdracht is, maar dat hij zijn klas het leukste van de opleiding vindt. “We zitten nog maar met vijf in een klas, terwijl we begonnen met ongeveer zesentwintig. Veel mensen onderschatten de opleiding, want je moet veel meer doen dan alleen naaien, je hebt patroon teken en grafische deel ervan, de basisvakken, daarnaast leer je over de geschiedenis van mode en over duurzaamheid. Het is een brede opleiding.”
Voordat de opleiding verhuisde bevond de opleiding zich op de Thorbeckestraat. “De Locatie hier is fijn, maar de ruimte die we hebben is niet in ons voordeel.” Verteld Furkan terwijl hij door het atelier kijkt waar nog aan opdrachten gewerkt wordt. Voor een eerste oogopslag lijkt het een flinke ruimte. Er staan veel naaimachines, een paar hoge werktafels, in de ruimte bevindt zich een soort scheidingswant en aan de andere kant vind je nog wat werkapparatuur.
“Bij de Thorbeckestraat hadden we drie ruimtes waar we les hadden. In de Witte villa hebben we één alterlier en nog één ander lokaal. Dat is te klein, vooral als iedereen volgend jaar terug is van stage en we met z’n alle in het atelier moeten werken, dat wordt krab.” Als voordeel verteld Furkan dat het makkelijker is om naar de locatie te reizen. “Met het OV is het voor ons makkelijker geworden om hier heen te reizen dan naar Thorbeckestraat.”
Op de werkplek van Furkan liggen ontzettend veel spullen. Schetsen, stoffen, procesboeken, naaitasje en ga zo maar door. “De kluisjes zijn hier slecht, in het begin moesten we alles elke dag mee naar school nemen, maar daarna ook weer mee naar huis nemen. Elke dag met een grote boodschappentas naar school reizen vol spullen is geen pretje. Nu, aan het einde van het schooljaar heb ik een kluisje kunnen kopen, maar volgend jaar is dat kluisje niet meer van mij en moet ik weer een nieuwe regelen als ik terug ben van stage.”
Volgend jaar begint Furkan aan zijn laatste jaar van de opleiding. “Volgend jaar moet ik voor mijn eindexamen opdracht een eindcollectie maken. Het wordt moeilijk, maar ik heb er zin in!”
-Janine Sturkenboom