Column: Een rookvrij perron, of toch niet?
Column
Dit is een column van Tamara van Deelen (student Journalistiek & Media)
Ze noemen het meeroken, alsof je er zelf voor kiest. Alsof je denkt: ‘Laat mij maar vandaag andermans rook inademen.’ Maar zo werkt het niet. Meeroken overkomt je. Op het perron, bij de bushalte en op bijna elke plek waar het eigenlijk niet mag.
Elke ochtend sta ik op het perron te wachten op de trein naar school. Meestal ben ik moe en met andere dingen bezig, tot iemand naast me een sigaret opsteekt. Dan merk je meteen hoe vervelend dat is, want de rook gaat overal heen.
Sinds 2020 zijn perrons in Nederland officieel rookvrij. Je mag alleen roken in speciale rookzones. Toch houden veel mensen zich daar niet aan en roken ze gewoon waar ze staan. Dat is lastig, omdat een perron een plek is waar je niet zomaar weg kunt. Je moet wachten.
Wat ik merk, is dat bijna niemand er iets van zegt. Mensen doen gewoon een stap opzij of houden hun adem in. Dat voelt oneerlijk, want iedereen heeft er last van, behalve degene die rookt.
Het perron is een openbare plek die we met z’n allen delen. Dan zou het normaal moeten zijn om rekening met elkaar te houden. Roken op het perron lijkt misschien een klein probleem, maar het laat zien hoe we omgaan met regels en met elkaar.
Wat daarbij ook meespeelt, is dat het vaak slecht te zien is waar je wel en niet mag roken. Op het perron zelf zie je nauwelijks borden of duidelijke aanwijzingen. Als je niet al weet dat het rookvrij is, merk je het bijna niet. Dat maakt het voor sommige mensen makkelijk om de regels te negeren of te zeggen dat ze het niet wisten. Betere en duidelijkere aanduidingen zouden al een groot verschil kunnen maken.
Alles bij elkaar laat roken op het perron zien hoe kleine keuzes grote gevolgen kunnen hebben voor anderen. Met duidelijkere aanduidingen en een beetje meer rekening houden met elkaar zou het probleem grotendeels verdwijnen. Een perron is geen plek waar je kunt weglopen van andermans gedrag, dus juist daar zou het vanzelfsprekend moeten zijn om de regels te volgen en elkaar ruimte te geven om letterlijk en figuurlijk vrij adem te halen.