Rinske ervaart nostalgie op een avond die nog niet voorbij is

Luide muziek, omringd door vrienden dansend de avond door. Rinske geniet erg van het leven en de kleine dingen. Haar geluk komt vooral uit haar vrijheid, vrienden en familie. Ze besteedt dan ook veel tijd aan haar vrienden. Vooral in het weekend door samen uit te gaan. Maar Rinske zegt ook: “Ik hoef niet veel vrienden, met een paar echt goeie vrienden is het al genoeg. Misschien zelfs wel beter.”

De dankbaarheid die ze ervaart komt heel erg voort uit haar jeugd. Van buitengesloten worden op de basisschool tot hele vriendengroepen die uit elkaar vallen in Spanje. Rinske heeft al veel meegemaakt als het aankomt op het verliezen van vriendschappen. Dit heeft er wel voor gezorgd dat ze nu een sterke band met haar zussen heeft. “Ze laten mij nooit in de steek.” Ze hebben zelfs een tattoo met elkaar gezet. Met de tekst: never far away. De tattoo heeft een dubbele betekenis want het is een belofte dat ze er altijd voor elkaar zullen zijn en far is samengesteld met de beginletters van de zussen; Floor, Anne en Rinske.

Nu ze ouder is, is ze veel verder in haar gedrag en ontwikkeling. Daardoor gaat ze nu wel de juiste vriendschappen aan en is ze blij met de mensen om haar heen. Ze kan nu met slechte vriendschappen omgaan en vindt ook dat de slechte vriendschappen haar gevormd hebben als mens. “Ik kan nu wel volwassen reageren en ga niet meer slecht praten over mensen.” Rinske wil ook een veilige plek voor mensen zijn.

En dat is ook een van Rinske haar belangrijkste doelen in het leven. Lief zijn voor mensen en dat iedereen zichzelf kan zijn bij haar. Het is belangrijk om lief te zijn en dat iedereen zich comfortabel voelt bij haar. “Ik zou het ook heel vervelend vinden als het niet zo zou zijn.” Die veilige omgeving wil ze dus ook vooral bieden aan haar dierbaren. Dat maakt Rinske dan ook gelukkig.

Die geluk en dankbaarheid ervaart ze regelmatig. Vooral op de avonden dat ze samen met haar dierbaren mag zijn en ze een lekker drankje in haar hand heeft. “Bijvoorbeeld als ik weet dat ik dit weekend wat leuks ga doen in het weekend kan ik daar al helemaal gelukkig van worden.” Vertelt Rinske.

Het uitgaan is een belangrijk deel van haar leven. Ze kan elke avond wel met haar vrienden op stap en de gekste dingen beleven. Zoals ´s nachts ergens in een willekeurig restaurant helpen met het frituren van snacks. Of als ze op een feestje staat, drankje in haar hand en toch al wel vrij dronken.

Soms ervaart ze dan toch verdriet. Dan heeft ze al een nostalgisch gevoel over de avond voordat de avond voorbij is. “Ik heb dan echt zo´n dip van shit, deze avond is niet voor altijd.” Ze probeert er dan wel overheen te komen door te denken van kom op, beste van maken. Dat is iets wat ze ook graag wil, echt leven. Dankbaar zijn voor alles en de vrijheid die ze hierin krijgt van haar ouders.

Ook al brengt die vrijheid wel een verantwoordelijkheid met zich mee. Iets wat volgens haar, Rinske, erg geholpen heeft om niet helemaal door te slaan en om niet rebels te worden. “Door die verantwoordelijkheid en vrijheid was het ook allemaal minder spannend. Het mocht en het was mijn taak om te zorgen dat het goed ging. Zo was het niet van, oh ik mag het niet dus ik ga het juist doen.” Die vrijheid benut Rinske dus wel goed, dat kan je ervaren door een avondje mee te gaan.

Stel je zelf even voor!

Ik ben Rinske Hertog, negentien jaar oud. Ik heb twee oudere zussen, een daarvan is een halfzus. Ik ben geboren in Sittard-Geleen, daar heb ik de eerste drie jaar van mijn leven gewoond en toen ben ik met mijn gezin naar Deursen-Dennenburg verhuisd.

Waarom ben je toen verhuisd?

We zijn toen voor het werk van mijn vader verhuisd, dat was makkelijker en dichterbij.

Heb je ook een goede band met je zussen?

Ja heel goed, daarom heb ik deze tattoo ook. Never far away. Far staat dan voor Floor, Anne en Rinske.

rut worden. Lekker avontuur.

Hoe was je basisschooltijd?

Ik vond zelf de bassischool niet zo heel leuk, maar dat was puur doordat het heel kleine klassen waren en je woont in een dorp en het is vaak in een dorp als mensen een mening over je hebben kom je daar niet meer van af. Dan hebben ze gelijk al een vooroordeel.

Maar ook kleine klassen, ik zat met twee andere meiden in de klas en je weet hoe het gaat met trio’s. Dat kan op die leeftijd niet altijd goed gaan, met bijvoorbeeld buitensluiten ofzo, maar ik stond wel altijd sterk in mijn schoenen. Daardoor kwam ik ook regelmatig op voor mijn oudere zus die een klas hoger zat.

Ik heb echt wel leuke tijden gehad, maar ik denk niet doe mij nou nog maar een jaartje terug op die school. Het ging best wel prima met leren ofzo maar ik had ook moeilijke momenten met bijvoorbeeld focussen. We zijn er afgelopen jaar ook achter gekomen dat ik ADD heb. Nu is er dus wel een verklaring voor waarom ik er zoveel moeite mee had op de basisschool. Het is dus eigenlijk wel een prima tijd geweest.

Je zegt vooroordelen, hadden mensen ook vooroordelen over jou dan?

Ja, niet per se voor oordelen maar van die bijnamen ofzo. Het irritante pest gedrag dat die kinderen op die leeftijd vertonen. Bever en hamster bijvoorbeeld omdat ik best bolle wangetjes heb. Dat soort standaarddingetjes.

Je had focussen problemen, heb je daar ook echt last van gehad?

Ja, ik was veel aan het dagdromen en lette niet goed op. Dat lazen mijn ouders dan ook weer terug in mijn rapport. Mijn vader was dan: “Stel je niet zo aan.” Mijn moeder was daarin precies het tegenovergestelde, daarom dat ze ook later uit elkaar zijn gegaan.

Wat is een herinnering uit je jeugd dat je altijd is bijgebleven?

De vrijdag avond was altijd; snoep op tafel avond, dan gingen we de Voice of Holland kijken. We mochten geen geluid maken, omdat mijn moeder het heel fanatiek keek. En mijn zus en ik die dan op onze kop kregen want we waren toch aan het lachen. Dat soort avonden voelen echt als thuis en daar ik dus heel goeie herinneringen aan.

Hoe was jouw overgang van de basisschool naar de middelbare school?

Ik was wel blij dat ik naar een nieuwe school toe ging. Ik ben best sociaal dus ik had snel leuke mensen met wie ik leuk contact had. Dus dat ging best wel prima.

Heb je nog leuke mensen eraan overgehouden?

Ja zeker, hele leuke mensen uit de tweede. Die spreek ik nog wekelijks en daar spreek ik ook regelmatig mee af.

Had je ook moeilijkheden op de middelbare school?

Ik had heel veel moeilijkheden, uitstelgedrag bijvoorbeeld en het missen van deadlines. Ik had mijn medicatie nog niet en echt geen motivatie voor school. Ook dus wel gezeik met de docent die zeiden dan: “Rins wees is een keer op tijd met iets.”

Toen ben ik ook nog is blijven zitten in de vierde, omdat ik gewoon nooit naar school toe kwam. Ik heb me vaak verslapen of ik had gewoon echt geen zin om te gaan. Het boeide mij gewoon oprecht niet. Ik heb er ook echt ruzie overgehad met mijn ouders, maar dat was dan echt ene oor in andere oor uit.

Waarom boeide het je dan zo weinig?

Ja, het deed me gewoon niks. Ik had geen verantwoordelijkheidsgevoel, ik had niet van oh het moet af. Ik dacht van ja, als ik blijf zitten maakt het niet uit. Ik was ook gewoon druk bezig met vrienden en echt leven, dat vind ik veel belangrijker dan school.

Wat zijn jouw slechte eigenschappen?

Ja, ik kan wel te druk zijn bij andere mensen. Maar ik probeer er op te letten door lichaamstaal te lezen. Inderdaad ook uitstelgedrag of mijn verantwoordelijkheid niet nemen, bijvoorbeeld met te laat thuis zijn en dat soort dingen. Ik probeer er wel op te letten en het gaat ook wel steeds beter.

Wat maakt jou nou echt gelukkig?

Vrijheid, vrienden en familie. Als ik zie dat het met iedereen goed gaat, maar ook kleine dingen als ik weet, ik ga dit weekend wat leuks doen, dan word ik daar al gelukkig van. Je hoeft geen grote vriendenkring te hebben vind ik, als je maar een paar goeie vrienden om je heen hebt is dat al voldoende. De mensen om mij heen maken mij ook gelukkig. Maar ik ervaar dus ook veel geluk en dankbaarheid voor de kleine dingen in het leven.

En waarom dan vrijheid?

Ja, dat bijvoorbeeld mijn ouders ook verantwoordelijkheid bij mij neer kunnen leggen. Ik wil laten zien dat ik het kan, zodat ik ook echt mijn eigen dingen kan gaan doen.

Vind je die vrijheid soms ook niet moeilijk?

Af en toe wel. Vooral vroeger, omdat mijn vrienden toen minder vrijheid hadden. Een vriend vertelde mij wel eens dat zijn moeder, mijn vader niet verantwoordelijk vond, omdat ik zoveel mag. En ik dacht echt: “Waar bemoei jij je mee?”

Wat was jouw grootste uitdaging ooit?

Ik heb voor mijn gevoel in mijn leven nooit echt een grote uitdaging gehad. Misschien om mezelf te helpen met dingen zoals praten over mijn gevoelens. En het openstellen naar iemand. Daar heb ik veel moeite mee gehad vroeger, maar dat gaat wel steeds beter.

Daar liep je tegen aan, hoe heb je dat proberen op te lossen?

Door vooral met mijn vrienden te praten. Die stonden minder dichtbij en hadden voor mijn gevoel minder een mening. Als ik het bijvoorbeeld met mijn zus of mijn moeder wou bespreken, vond ik dat lastig. Zij zaten in dezelfde situatie en denken er anders over. Ik had dan het gevoel dat ik niet eerlijk mocht zijn.

Wat voor situatie, heb je een voorbeeld?

De scheiding van mijn ouders bijvoorbeeld. Dat was best wel heftig allemaal. Die was toen ik 8 was. Het was geen fijne tijd. Namelijk een best heftige vechtscheiding met soms ook wel politie voor de deur bijvoorbeeld. Het heeft heel lang doorgespeeld. Mijn ouders hoef je bijvoorbeeld niet lang in dezelfde ruimte te zetten.

Hoe zie je dat in je toekomst dan voor je met je ouders?

Ik zou bijvoorbeeld als ik ga trouwen wel beiden ouders erbij willen hebben, en dat kan gelukkig ook. Zo extreem is het niet. Ik weet in ieder geval dat ik dit later niet voor mijn kinderen wil. Ik weet nu hoe het niet moet en dat kan ik alleen maar proberen beter te doen.

Je hebt wel goed contact met beide ouders dan?

Ja. Ik woon bij mijn vader en mijn moeder is een paar jaar geleden naar Apeldoorn verhuist, maar dat vind ik helemaal niks. Geen leuke stad en geen leuke mensen. Ik hou van mijn moeder, maar mijn middelste zus woont wel vast bij mijn moeder en mijn oudste zus woont al samen met haar vriend. Dus daarom ook bij mijn vader want anders is hij ook zo alleen en dat zou ik vervelend vinden.

Wat voor ervaring heeft jou gevormd als mens?

Het kapotgaan van vriendschappen. Bijvoorbeeld afgelopen zomer, een vriendengroep waar ik al vijftien jaar bevriend mee ben daar waren we mee in Spanje en dat is zo misgelopen dat ik alleen naar huis ben gevlogen.

En toch merkte ik wel achteraf, dat hoe ik er mee om ben gegaan, mij vormt als mens en hoe ik handel in moeilijke situaties. Bijvoorbeeld dat ik nu wel volwassen kan reageren en niet slecht ga praten over mensen. Ik probeer mensen comfortabel te laten voelen bij mij, dat vind ik ook belangrijk. Het is ook belangrijk dat ze zichzelf kunnen zijn bij mij.

Is het een belangrijke waarde voor jou dat mensen zich altijd goed voelen bij jou?

Ja, vind ik heel belangrijk. Ik zou het ook heel erg vinden als dat niet zo zou zijn. Gewoon lief zijn voor mensen, dat komt ook echt door slechte vrienden van het verleden dat dat zo gekomen is.

Wat is je relatie met je familie?

Ik heb nog wel tantes en ooms, maar daar ben ik niet heel goed mee. Dat komt omdat ze ook heel ver weg wonen. Ik kan er wel goed mee, maar ik zie ze niet heel vaak. Ik heb wel neven en nichten, maar ik spreek er twee maar echt, de rest eigenlijk niet. Bijvoorbeeld met kerst als we dan samen zijn.

Zou je wel behoefte hebben aan die band met je familie?

Ik zou wel leuk vinden natuurlijk. Maar door de familie van mijn stiefmoeder voelt het wel een beetje alsof het wordt gecompenseerd.

Want ben je goed met de familie van je stiefmoeder?

Ja heel goed, die woont wel dichtbij en die heeft ook twee zoons en een dochter van mijn leeftijd waar ik heel goed mee ben.

Wat is je grootste droom voor je toekomst?

Financieel stabiel zijn, dat mijn dierbaren allemaal gelukkig en gezond zijn en dat ik echt kan doen wat ik wil doen.

Wat wil je dan echt doen?

Nou echt geen kantoorbaan. Lange uren vind ik niet erg, maar dat lijkt mij echt helemaal niks. Echt vette dingen doen, zoals bijvoorbeeld op de radio en dingen met muziek. Of reizen naar het buitenland. Er is een programma de FOMO-show, van de NPO. Dan gaan ze naar het buitenland en daar op een leuke manier onderzoek doen. Ik wil geen saaie t

Als je al weet dat het antwoord ja zou zijn, waar zou je dan om vragen?

Een puppy bij mijn moeder. Ik hou zoveel van honden. Ik ben opgegroeid met honden en bij mijn vader heb ik wel een hond en bij mijn moeder niet. Wat ik ook wel snap, ik ben er bijna nooit dus het zou ook niet logisch zijn.

Wil je later ook je eigen puppy?

Ja absoluut, ik word later echt zo’n hondenmoeder.

Welke hobby’s zijn belangrijk voor jou?

Mijn hobby’s zijn lezen, vooral verfilmde boeken in het Engels. Zeilen vind ik ook leuk en een drankje op het terras vind ik ook lekker. Natuurlijk is met mijn vrienden tijd doorbrengen ook belangrijk.

En het zeilen, waar komt dat vandaan?

Mijn vader, we hebben in Ravenstein onze eigen zeilboot liggen. Vroeger gingen we altijd al mee met mijn vader, want die kan het ook heel goed zelf en hij is het mij nu ook aan het leren.

Wie is je rolmodel?

Mijn moeder. Ik denk dat dat wel voor veel meiden zo is inderdaad. Ze is mijn rolmodel door hoe ze omgaat met dingen, hoe lief en zorgzaam ze is. Daar kijk ik heel erg naar op, maar ik zie ook wel dingen dat ik anders zou doen. Zoals mijzelf meer op 1 durven zetten. Maar ik zou mijn geen betere moeder durven wensen.